Eigen stekje

De plant is onze grootste vriend. We zijn ons, meer dan ooit en veel te laat, ernstig bewust van het verdwijnen van onze natuur. Ons vastklampend aan het laatste stukje groen omringen we ons met zoveel mogelijk plant. Om een goede kop koffie te kunnen bemachtigen dien je je eerst een weg te banen door een gordijn van hangplanten. Social media kleurt massaal groen. Duurzaam als we zijn ruilen we, zoals onze ouders dat ook deden in de jaren 70, stekjes met onze buren. Is de plant terug van weggeweest? 

Al sinds ontdekkingsreizigers in de 17e eeuw ons exotische planten en bloembollen brengen, is de plant niet meer enkel in tuinen maar ook binnenshuis te vinden. Na de Tweede Wereldoorlog neemt de teelt van potplanten enorm toe. Vanaf dat moment is in de Nederlands huiskamer de kamerplant niet meer weg te denken. Vanaf de jaren 60 zijn nieuwe, specifieke plantensoorten zelfs in de mode. Zo deed o.a. de, óók nu zo populaire, sanseveria (vrouwentong) het erg goed.

De Reumalant of Plectranthus fruticosus is een soort uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae). Een aantal soorten in deze familie bevat aromatische oliën in de bladeren. De familie omvat veelgebruikte keukenkruiden als tijm, munt, basilicum, echte marjolein, wilde marjolein, salie en rozemarijn. Sommige soorten zijn struiken; De reumaplant valt onder de laatstgenoemde.

Deze knappert staat te stralen in de serre van mijn buurvrouw. In haar oranjerie, waarover ik eerder al eens schreef, kweekt zij er meerdere stekjes van. Volledig trendgetrouw ontving ik van haar zo’n stekje. Sinds dien houdt ook in mijn huis de heerlijk geurende reumaplant pijnklachten buiten de deur.